Firmas

Nesti añu celébrense los 1100 años del reináu de Fruela II como rei d’Asturies. Esti fechu ye perimportante anguañu yá que marca l’entamu de l’actual territorialidá asturiana. El Reinu asturianu qu’hereda Fruela como rei algama dende la llende del ríu Eo hasta’l ríu Deba de Basconia y pel sur dende la llinia divisoria d’agües hasta la mar de les Asturies.

Asturies remembra nesti añu los once sieglos de la muerte d’Alfonsu III el Grande, ún de los reis más importantes d’Asturies y del que conservamos el so escudu y seña real, la nuesa bandera asturiana.

L’asturianidá ye un conceptu qu’entama hai 1100 años y que punxo de moda’l rei Fruela II cola so famosa donación de la Cáxa de les Agates al Obispu d’Uviéu que lleva grabada la Cruz de la Victoria de Pelayu.

Nunca olvidaré cuando vi pela televisión a una muyer de Kósovu, represaliada polos serbios, que glayaba: "¡Somos albaneses y queremos falar la nuesa llingua!”. Falar la nuesa llingua; ye esta una frase bien simple y fácil d’entender pero que n’abondos casos resulta problemático por causa d’acciones y decisiones polítiques que pueden impedilo.

El 6u Festival de Cine Asturianu escomencipió en Xixón el 22 de febreru del 2010 cola presentación de los nominaos a los Premios, actu nel que darréu se fizo la presentación nesta ciudá del llibru Historia del cine asturianu. L’actu tuvo llugar na Biblioteca de Xixón, llugar onde se ficieron en 1896 les primeres proyecciones de cine na ciudá.

La Xunta d’Escritores Asturianos 2010 faló del nacionalismu asturianu y de les relaciones ente la lliteratura, la identidá y la nación. La relación ente nación y lliteratura ye un vieyu tema presente en tola historiografía lliteraria y paña especial relieve nel casu de les lliteratures de llingües menores y en procesu de construcción como ye’l casu de la lliteratura asturiana, que ta escrita nun llingua inda non oficial.

En morriendo’l rei Fruela II d’Asturies en 925, qu’heredó col tiempu tol territoriu del reinu antes dixebráu colos sos hermanos, el so fíu mayor Alfonsu IV Froilani ye’l lexítimu y únicu herederu del Reinu d’Asturies yá que Fruela II foi l’anterior y lexítimu soberanu. Alfonsu IV Froilani yera ñetu d’Alfonsu III el Grande.

Toa cultura ye resultáu d’un amestáu de sustratos culturales anteriores que van conformando un nuevu tipu de cultura especial. Nel casu d’Asturies la cultura propia ye productu d’una complementación histórica de varies civilizaciones como fueron la céltica, romana y cristiana.

Los primeros monasterios fundaos nel valle del Deva son del sieglu VIII como Turienu, Cosgaya y Llebeña, durante’l reináu de los primeros monarques asturianos. Yeren esplotaciones agraries, una repoblación monástica interna del Reinu d’Asturies, con dominios cada vez más grandes poles donaciones y qu’amás d’atender a pelegrinos agospiaben viaxeros y cumplíen la función política de cristianizar y llatinizar a una población inda pagano.

El príncipe Fruela nació n’Uviéu nel 874. Yera’l tercer fíu d’Alfonsu III el Grande remaneciendo nel séquitu paternu hasta 909. Alfonsu muerre nel 910 y los trés fíos, García, Ordoñu y Fruela, deciden repartise’l Reinu Asturianu.